De wijngeschiedenis van Turkije beslaat duizenden jaren, met archeologisch bewijs dat de wijnbouw in Anatolië rond 4000 v.Chr. begon. De moderne Turkse wijnproductie ontstond in de jaren 1920 na de oprichting van de Republiek Turkije, hoewel zij opereert in een overwegend islamitisch land waar alcoholconsumptie beperkt is. Belangrijke wijnregio's zijn onder meer de Egeïsche kust, Centraal-Anatolië, Thracië en de Middellandse Zeekust, waarbij de Egeïsche regio bijzonder belangrijk is voor de productie van kwaliteitswijn.
Het diverse Turkse klimaat varieert van Mediterraan langs de kustgebieden tot continentaal in het binnenland, wat gevarieerde terroircondities in alle wijnregio's van het land creëert. De Egeïsche regio profiteert van maritieme invloed, waardoor temperaturen gematigd worden en het groeiseizoen verlengt. Turkije teelt zowel internationale druivenrassen als Cabernet Sauvignon, Cabernet Franc en Shiraz, naast inheemse variëteiten zoals Bogazkere, een inheemse rode druif bekend om het produceren van gestructureerde, verouderingswaardig wijnen met goede tannines en zuurgraad.
Turkse wijnproductie combineert oude tradities met moderne technieken, waarbij vaak internationale en inheemse druivenrassen worden gemengd om onderscheidende wijnen te creëren die de unieke positie van het land tussen Europa en Azië weerspiegelen. Het gebruik van inheemse druiven zoals Bogazkere naast Franse variëteiten creëert complexe blends die zowel lokaal terroir als internationale wijnbouwstandaarden tonen. Ondanks religieuze en culturele uitdagingen blijft Turkije's wijnproductie zich ontwikkelen, met producenten die zich richten op het uitdrukken van de diverse microklimaten van het land en het erfgoed van inheemse druiven.
